وضعیت موجوددر این مبحث بر آنم تا قدری وضعیت موجود حاکم بر جامعه را توصیف کنم.جامعه این روزهای ایران در تشبیه با کودک انسان به سان کودکی تازه بالغ شده و پا به عقل گذاشته است که کم کم دارد می فهمد دلیل خیلی از مشکلات و سختی هایی که می کشد چیست و هوس و امید غلبه بر آنها و رسیدن به آرزوهایی را دارد که همه دوران کودکی در رویاهای خود آنها را می دیده و در نوجوانی اش به ساختن و پرداختن زیر ساخت ها و راه های رسیدن به آنها می اندیشیده است. و امروز در واقع وضعیت محیطی و پیرامونی او تغییر چندانی نکرده است، چون:_ قانون همان قانونی است که در سال 58 به تصویب رسیده و طی فرایندهای نظارتی ولایتی امکان تغییرات مثبت را از خود سلب و با گذشت هر دهه در بن بست جدیدی افتاده و کاملا ناکارآمد شده است و نهاد قانون گذاری نیز همان نهاد سخت و ناکارآمد سابق است_ قوه قضاییه نیز مانند حکومت عملا در قبضه آخوندهایی است که هر یک به تنهایی خود را کتاب قانون منزلی می دانند که هر طور بخواهند می توانند آن را تفسیر و احکام مورد نظر و مطلوب خود را صادر نمایند _ قوه مجریه نیز هر چند طی فراز و نشیب های گوناگونی که به خود دیده بعضا با استناد به بخش بسیار کم رنگ جمهوریت نظام توانسته دوره هایی رو به رشد را تجربه و به زیر ساخت های نظم و رشد اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی بپردازد ولی بلافاصله پس از طی یک یا دو دوره پیشرفت به واسطه آگاهی کم و توقعات بسیار بالای مردم و دل سردی فعالان دلسوز اجتماعی بدلیل قهر مردم و عدم حضور و تلاش آنها در صحنه رقابت توسط تندروها تسخیر شده و نتیجه کار و تلاش های بسیار در زمینه نظم بخشی و قانون مندی دوره های قبل بر باد رفته و این چرخه در طول این چهل و چهار سال تکرار شده است (در صورتی که اگر پس از

تغییرات اجتماعی "تحولات علمی، فرهنگی و هنری" جوامع در گذر زمان با توجه به اندوخته های دانش محور و تجربه هایی که سینه به سینه به نسل های بعدی منتقل شده رو به پیشرفت بوده اند و در روندی آرام در بهبود امکانات و شرایط زندگی موثر افتاده اند. اما در بررسی "تغییرات اجتماعی" می توان دریافت که این تغییرات همواره رو به جلو نبوده و در پاره ای شرایط سبب جهش هایی برای جوامع و در برخی شرایط سبب عقب ماندگی ها و بعضا پس رفت های شدیدی نیز شده اند و موجبات شکل گیری تمدن ها و از بین رفتن آنها نیز بوده اند و حتی سبب جابجایی رونق اقتصادی و بهبود شرایط زندگی از قاره ای به قاره دیگر و تفاوت های فاحشی در قوانین و آداب و رسوم و شیوه های کسب درآمد و امکانات زندگی آنها نیز گردیده اند.آیا از خود پرسیده اید چرا وضعیت کشورهایی که پایه های تمدن بشری در آنجا گذاشته شده در طی قرون و اعصار و حتی دوران معاصر دچار چالش های شدید و فراز و فرودهای ناپایدار بوده به صورتی که در چند دهه اخیر خاورمیانه مامن این همه جنگ و ناامنی و نابرابری در سایه حکومت تندروها شده است؟ و قاره ای که تا چند قرن پیش در آن طرف دنیا کشف هم نشده بود ناگهان چنان با مهاجرین پر شده و راه پیشرفت گرفته که هم اکنون مقصد اصلی و رویایی مهاجرتی خیلی از مردم جهان شده است؟پاسخ این سوال را در دو بخش می توان بررسی کرد.1_ از آنجایی که تحولات علمی، فرهنگی و هنری توسط اقشار فرهیخته و کسانی که درک بهتری از واقعیت ها و قوانین حاکم بر جهان هستی دارند و فارغ از ملیت ها و شرایط زمانی و مکانی صورت می گیرند. لذا تغییر و تحولات حاکم بر این عرصه ها همواره در حال پیشرفت و رشد و نمو بوده و هستند2_ اما تغییرات اجتماعی را علاوه بر رهبران آن بیشتر صحنه گردانان آن می

وضعیت مطلوب برای رسیدن به یک جامعه مطلوب اگر نقش آفرینان تغییرات اجتماعی یعنی مردم آن جامعه به آن سطح از آگاهی و اعتماد به نفس برسند که متوجه شوند در سایه " قانون خوب " است که می توانند به یک جامعه سالم و توانمند برسند، جامعه در مسیر پیشرفت و ترقی پایدار می افتد.قانون خوب یعنی قانونی که همه افراد جمع بتوانند در سایه آن رشد نموده و به حق و حقوق خود برسند و توسط آن امنیت جان و مال و آّبروی آنها تضمین شود. در این صورت رونق و پیشرفت نیز بر همه امور زندگی آنها سایه خواهد انداخت. اما در صورتی که قانون یک جامعه طوری تنطیم و وضع گردد که:_ به عده ای حق و حقوق بدون مسئولیت دهد و در نتیجه آن امنیت عده زیادی عملا به خطر افتد_در آن به عده ای امتیازات خاص داده شود و عده ای را از حق و حقوق اولیه محروم دارد_ به عده ای مصونیت های ویژه داده و دادگاه آنها را نیز از دادگاه مردم عادی جدا کند و عده ای را نیز بدون جرم و جنایت به تحمل مجازات های سنگین وادارد جامعه با این قوانین هرگز نمی تواند روند رو به رشدی را تجربه نموده و به قله های پیشرفت نزدیک گردد.چرا؟؟؟چون کسانی تلاش نکرده پاداش می گیرند، درس نخوانده به پست و مقام می رسند و عده ای وقتی این همه امتیاز بی زحمت می بینند خود را به شکل و شمایل آنها در آورده و در گروه آنها قرار می گیرند و آن می شود که این جماعت دست در خزانه می برند بدون دغدغه، هر کس را که باتلاش خود به جایی رسیده از سر حسادت و کینه له می کنند و هر عالم و اندیشمندی را دشمن می پندارند و هر چه یکدست تر باشند با تصمیمی _ میلیون ها شغل را از بین می برند و وقت و انرژی و پول مردم راهدر می دهند و زمین گیرشان می کنند بی ترس از آثار تورمی و مشکلات مالی و فرهنگی و اجتماعی آن_ ریا کاری می کن

وضعیت انتظار برای رفع مشکلات یک اجتماع اولین گام آسیب شناسی دقیق و سپس تجویز راهکار مناسب برای برطرف کردن آن مشکل و در مرحله سوم تمکین اکثریت افراد آن جمع به تجویزی است که برای رفع مشکل ارائه شده است. دقیقا مانند وقتی که دچار یک بیماری جسمی یا روحی می شویم.البته در مورد اول ما با مجموعه ای از افراد روبرو هستیم که این افراد هر روز در حال تغییر و تحول هستند و هماهنگ کردن و متقاعد کردن آنها خود مهارت و توانایی مدیریتی بالایی علاوه بر دانش آسیب شناسی نیاز دارد. ولی در مورد بیماری های جسمی و روانی و روان تنی متخصص با یک فرد و حداکثر با خانواده بیمار در ارتباط است.این توضیحات جهت روشنگری در زمینه پیچیدگی تغییرات اجتماعی بدین سبب بود که ممکن است این سوال به ذهن شما آمده باشد که:چرا ما مردم ایران در حالی که همواره خیلی تلاش کرده ایم و نخبگان پیشرو و رهبران اجتماعی وطن دوست و آگاهی نیز داشته ایم، به چه دلیل است که نتوانسته ایم به یک جامعه قانونمند و منظمی برسیم که اکثریت بالایی از مردم آن بتوانند امنیت و سلامت اجتماعی را در زمینه های مختلف زندگی خود شاهد باشند؟؟؟بلکه برعکس مجبوریم در جامعه ای پر از تبعیض و ناهماهنگی زندگی کنیم و همواره عده ای با دست باز و گردنی افراشته برای تخریب دستاوردهای عموم مردم در حال نقشه کشیدن و اعمال نظر باشند و مردم فرصت های طلایی زندگی خود را از دست بدهند و امکان پیشرفت و زندگی توام با آرامش چون رویایی برای آنها باشد!!!در این مبحث برآنم تا از چند زاویه به دلایل این چرایی بپردازم.۱_ جامعه ایران جامعه متکثری است. به دلیل تاریخ تمدنی و داشته ها و اندوخته های مردمان و موقعیت جغرافیایی خوبش همواره مورد طمع و در نتیجه تاخت و تاز اقوام و قبایل مختلف از همه طرف

حل مسئلهبرای حل یک مسئله ما هر چه بیشتر روی متغیر ها، علل شکل گیری این متغییرها و شیوه های حل مسئله تسلط بیشتری داشته باشیم و سپس مسئله را از جوانب مختلف مورد بررسی و ارزیابی قرار داده و تا می توانیم آن را دسته بندی کرده و به سطوح مختلف تقسیم کنیم، بهتر از پس حل آن بر خواهیم آمد.حالا بیایید به مسئله " اختلاف مردم و حکومت ایران " پرداخته و سعی در حل آن داشته باشیم.1_ متغییرهای این مسئله کدامند؟ پاسخ: از یک طرف مردم و از طرف دیگر حکومت ایران 2_ رابطه بین این دو متغییر چگونه است؟ * آیا رابطه ای بین رای اکثریت مردم و اعضای حکومت ایران وجود دارد؟ * آیا اعضای حکومت ایران رای، نظر و مصالح عمومی مردم را به رسمیت می شناسند؟ * آیا مردم ایران تلاش لازم برای اعمال نظر در سرنوشت خود و جلوگیری از تصمیمات بد و بسیار خطرناک حکومت را انجام داده اند؟ 3_ در صورتی که پاسخ سه سوال فوق خیر باشد دلایل این عدم ارتباط را بنویسید. 4_ چون برای حل مسئله ناچاریم ارتباطی هر چند موقت و ضعیف بین دو متغیر بیابیم راهکاری جهت برقراری این ارتباط برای گذر از این بن بست پیشنهاد دهید.پیشینه اختلافات:با توجه به اختلافات فکری و نظری بین اقشار و گروه های مختلف مردم ایران و حکومت جمهوری اسلامی که از همان سال های آغازین شکل گیری این حکومت با ترورها و کشتارهای سران و افراد موثر یگدیگر شروع و با یک دست شدن حکومت و دولت به کشتارهای دسته جمعی مخالفین در زندان ها و قتل های زنجیره ای توسط حکم های حکومتی و فتاوی روحانیون ادامه یافت و سپس به زیر پا گذاشتن بند های مختلف همان قانون اساسی که حق و حقوقی خاص و عجیب را برای روحانیون و حق و حقوقی مشروط و بعضا غیر مشروط (که در کنار حق و حقوق ویژه برای روحانیت امکان اجرایی شد

آگاهی، هوشیاری، بیداری زمانی که ما در باره موضوعی اطلاعات کسب کرده و از دانش روز دنیا پیرامون آن مطلع می شویم در واقع سطح آگاهی خود را بالا برده ایم.زمانی که در باره این اطلاعات خوب فکر کرده و موارد استفاده و ارتباط آن با دیگر موضوعات و پدیده ها را کشف و بینش خود را پیرامون آن تقویت می کنیم به یک انعطاف و نرمشی درباره آن موضوع دست می یابیم که به آن هوشیاری می گویند.اما وقتی توانستیم به مهارت بکارگیری این اطلاعات و علوم برسیم آنوقت است که از خواب غفلت نسبت به آن موضوع بیدار شده و به حساسیتی می رسیم که خطا و انحراف و کجروی پیرامون آن را نیز بر نمی تابیم.متاسفانه وقتی فقط اطلاعات و آگاهی ما پیرامون موضوعی بالا رود ولی به مرحله هوشیاری و بیداری نرسیده باشیم خطر خودشیفتگی و درگیر شدن به تکبر و غرور در ما افزایش می یابد و نه تنها به خودمان آسیب های جدی می زنیم که خیری از طرف ما نیز نمی تواند به دیگران برسد بلکه وارد فاز سرکوب و برانگیختن احساس حقارت در دیگران و کشتن اعتماد به نفس در آنها می شویم، حالا در هر سطح و جایگاه اجتماعی که قرار گرفته باشیم. حتی ممکن است به مقام استادی برسیم ولی چنان با ته کتاب قطوری که نوشته ایم بر سر دانشجوی درس مان بکوبیم که تا مدتی قدرت جمع و جور کردن خود را از او سلب کنیم.و با هزارن تاسف مجبورم اعتراف کنم که یکی از بزرگ ترین مشکلات اجتماع ما " آگاهان ناهوشیار در خواب غفلت خزیده اند" یعنی کسانی که_ درک درستی از نقش نظم و قانون در مناسبات زندگی، خصوصا در دنیای مدرن ندارندچه آن زمان که از دیوار سفارت خانه آمریکا بالا رفتند و سیل بلا را به سوی کشور روان ساختند چه زمانی که آن را تبدیل به یک رویه کردند برای بحران آفرینی خود ساخته حکومت جهت به سکوت وادار کرد

قانوندر این مبحث مایلم به زبانی ساده در باره قانون با شما صحبت کنم.منابع قانونی:اولین : قانونی که بر بشر خوراک جو حاکم بوده همان قانون حاکم بر جنگل یعنی "تنازع برای بقا و انتخاب اصلح "بوده (1)که حالا با کمک رشد علم و تکنولوژی و مستندهایی که از حیات وحش تهیه شده متوجه می شویم که این قانون تنازع برای بقا در حد سیر شدن شکم و رفع گرسنگی بر دنیای حیوانات و حتی حیوانات وحشی حاکم بوده و آنها بی دلیل قرار نبوده و نیست حیوان دیگری را بدرند و او را رها کنند و بروند و یا برای ازیاد نسل خود نسل گونه ای دیگر را از بین ببرند و یا با دریدن حیوانی باردار سبب انقطاع نسل او شده و یا در صورت دریدن مادری توله های او را نیز بدرند.دومین: قانون مکتوبی که باستان شناسان توانسته اند آن را بیابند "قانون حمورابی" استکه در تبه های شوش واقع در خوزستان ایران یافت شده است(2)سومین:منابع قانونی را می توان از دل تاریخ ادیان بیرون کشید که پیامبران به صورت توصیه هایی اخلاقی به پیروان خود پیشنهاد داده و آنها را دعوت به رعایت این اصول کرده اند(3)چهارمین:منابع قانونی که توسط فلاسفه، حکما و اندیشمندان جهت نفع عمومی و اجرای عدالت به نفع اکثریت مردم پیشنهاد و پس از کاربردی شدن آنها به صورت اصول قانونی که توسط بشر برای بهبود اوضاع زندگی وضع شده در دسترس است.چگونگی اجرایی کردن قانون:رعایت قانون توسط شهروندان طی فرایندای حرفه ای که منجر به ایجاد اعتماد بین واعضان قانون و مردم شده صورت می گیرد و در صورتی که قانونی برای جمعی وضع ولی اکثریت آن جمع آن را رعایت نکنند،می تواند به دلایل زیر باشد. قانون وضع شده_ امکان اجرا ندارد_ در تضاد با منافع جمعی است_ فاقد شرط حمایت یکسان از همگان است_ با شرایط زمانی جامعه هماهنگی ندارد_ قا